(untitled) (پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست)
امروزه افکار عمومی به عنوان یک متغیر اصلی و مفهوم ناپیدا اما قدرتمند در شکل دهی واکنش نسبت به جرم و اتخاذ سیاست‌های اجرایی توسط دولتمردان در مواجهه با جرم میباشد که از مفهوم سنتی خود فاصله عمیقی گرفته و به عنوان ضمیر باطنی و پنهان اجتماعی در مقابل حوادث جامعه شناخته شده است. در این راستا به نظر میرسد قبل از اجرای هر سیاستی می‌بایست بستری درخور اجرای آن در میان مردم فراهم گردد تا در نهایت نتایج حاصله با سودمندی همراه گردد. در این بین سیاست‌های حبس زدایی و به تبع آن مجازات‌های جایگزین از جمله موضوعاتی هستند که به دلیل عدم اقناع افکار عمومی با چالش و ناکامی در جامعه ایران روبرو شدهاند. این در حالی است که یکی از بهترین روشهای اجرایی که در حال حاضر در اغلب کشوهای جهان انجام میگیرد بهره گیری از مجازات‌های جایگزین حبس با هدف اجرای سیاست حبس زدایی است. طبق نتایج به دست آمده در جامعه ایران این امر همواره نادیده گرفته شده و در بحث زندان و اجرای مجازات‌های جایگزین آن، اقناع افکار عمومی جایگاه مشخصی ندارد و بدون توجه به متقاعد سازی افکار عمومی به دنبال اجرای قانون هستیم. بیتردید بهره گیری از برنامههای راهبردی و بکارگیری ابزارهای متنوع و کارآمدی چون رسانه، آموزش، مشارکت سازمان‌های مختلف و ... در جهت فرهنگسازی و اقناع افکار عمومی به منظور اجرای سیاست‌های حبس‌زدایی و ترویج مجازات‌های جایگزین بسیار کارساز و کمک کننده بوده و نقش اساسی و محوری خواهد داشت. در این راستا توجه به آموزه‌های دینی و نظریات فقها می‌تواند راهگشا و تسهیل کننده باشند.