پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 09 22 The Similarity of Some Fundamental Rights with the Principle of the Right to Self-Determination تماثل برخی حقوق بنیادین با اصل حق تعیین سرنوشت 190 205 10.61838/csjlp.6.2.11 FA محمدرضا پناهی شهری دانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران اصغر عربیان دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی اکبر گرجی ازندریانی دانشیار، گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2024 07 02 <p>The right to self-determination, as a fundamental and inalienable right, allows individuals and nations to have a decisive influence on their political, social, and economic destiny, among others. In fact, the right to self-determination, as the foundation of other fundamental human rights, plays a significant role in their realization for the people, nation, or group as the primary holders of this right. In human societies, it can be assumed that if this fundamental right is not observed in a society, that society will not be committed to other fundamental rights or human principles either. The right to self-determination has a close relationship with the genuine will of the people, which must be freely expressed, and they must be able to exercise this right without any pressure. This principle also holds an important position in international law, as mentioned in Article 1(2) of the United Nations Charter, where it is referred to as a fundamental basis for peaceful relations between states and nations. Furthermore, this right is outlined in Article 1 of the International Covenant on Civil and Political Rights and the International Covenant on Economic, Social, and Cultural Rights as a general right that can encompass various aspects of political, social, economic, cultural, and other dimensions of a nation's life. The conceptual scope of this right, due to the growing attention to certain fundamental legal principles, has led to interactions with these principles and has expanded the meaning of jus cogens in contemporary international law. As a result, violations of many fundamental legal principles invoke the international responsibility of states concerning the right to self-determination.</p> <p>حق‌ تعیین‌ سرنوشت‌ به عنوان حقی بنیادی‌ و سلب نشدنی به افراد و ملت‌ها اجازه می‌دهد تا در سرنوشت‌ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و... خود تاثیر گذار و تعیین کننده باشند. در حقیقت حق تعیین سرنوشت به عنوان پایه و اساس سایر حقوق بنیادین بشری، نقش بسزایی در تحقق آن برای  مردم، ملت یا خلق به عنوان دارندگان اصلی حق تعیین سرنوشت دارد و می‌توان در جوامع بشری اینگونه فرض گردد که اگر در جامعه­ای این حق بنیادین رعایت نشود،آن جامعه به سایر حقوق بنیادین یا اصول بشری نیز متعهد نخواهد بود. حق تعیین سرنوشت ارتباط نزدیکی با خواست واقعی مردم دارد که بایستی بطور آزادنه بیان شده و آنها باید بتوانند این حق را به دور از هرگونه فشاری اعمال نمایند. این اصل در قواعد بین المللی نیز نقش و جایگاه مهمی دارد، بگونه‌ای که در بند (2) ماده(1) منشور سازمان ملل‌ متحد، از این‌ اصل‌ به‌ عنوان مبانی‌ بنیادین روابط‌ مسالمت‌آمیز بین‌ دولت‌ها و ملت‌ها یاد شده است‌. همچنین این حق در ماده(1) میثاق بین‌ المللی‌ حقوق مدنی‌ و سیاسی‌ و میثاق بین‌المللی‌ حقوق اقتصادی، اجتماعی‌ و فرهنگی‌  به عنوان یک حق کلی می‌تواند ابعاد مختلف حیات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و... ملت را در برگیرد. دامنه مفهومی این حق به دلیل توجه روز افزون به برخی اصول حقوق بنیادین باعث همکنشی با این اصول گردیده و معنای اصل امره را در حقوق بین الملل معاصر مبسوط نموده بگونه‌ای که تخطی از بسیاری اصول حقوق بنیادین، مسئولیت بین المللی دولت‌ها را در حق تعیین سرنوشت مطرح نموده و بدنبال دارد.</p> https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/125/81