پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 12 31 Challenges of Artificial Intelligence and the Foundations of Its Civil Liability in Jurisprudence چالش‌های هوش مصنوعی و مبانی مسئولیت مدنی آن در فقه 1 20 10.61838/csjlp.6.5.1 FA الهه سادات حسینی دانشجو دکتری،گروه فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران. یونس واحد یاریجان استادیار ،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران. سمانه یزدانی استادیار هوش مصنوعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران. Journal Article 2024 11 16 <p>A thorough examination of the developments and the discovery of solutions to control, guide, and mitigate the risks associated with the advancement of artificial intelligence (AI) is of paramount importance. The purpose of the author's research is to propose appropriate strategies within the framework of Islamic legal science in this emerging field, aimed at establishing rules, standards, and regulations. This will help integrate new technologies in the AI domain while determining their legal and religious status and defining their usage within the future legal system. The results of this study suggest that granting legal personality to AI is both feasible and necessary. From a jurisprudential perspective, the development of AI is permissible, provided it does not violate privacy, encroach on personal domains, or allow robots or non-believers to dominate Muslims. In fact, it may be obligatory as a secondary matter. Moreover, in cases where AI commits a crime or causes damage, the possibility of holding it accountable and imposing penalties exists, either through direct involvement or causality, depending on the circumstances. The sources used in this research include jurisprudential sources, civil law, and articles and books related to AI law.</p> <p>بررسی دقیق تحولات و کشف راهکارهای کنترل، هدایت، و مقابله با خطرات توسعه هوش مصنوعی اهمیت دارد. هدف نگارنده از تحقیق این است که در این شاخه نوین در چارچوب علم حقوق اسلامی، به منظور وضع قواعد، موازین، و مجموعه مقرره‌ها، راهکارهایی مناسب معرفی کرده تا ضمن انسجام‌بخشی به فناوری‌های نوین در حوزه هوش مصنوعی، جایگاه قانونی و شرعی و نحوه استفاده از این فناوری‌ها را در نظم حقوقی آینده فراهم نماید. نتایج حاصله از این پژوهش اینست که اعطای شخصیت حقوقی به هوش مصنوعی ممکن بوده و ضرورت دارد. توسعه هوش مصنوعی از منظر فقهی تا حدی که موجب نقض حریم شخصی و اختصاصی و تسلط ربات‌ها یا کفار بر مسلمین نشود جائز و بلکه به عنوان ثانوی واجب است، و در صورت ارتکاب جرم یا ایراد خسارت توسط هوش مصنوعی، امکان تحمل مسئولیت و مجازات آن حسب مورد به مباشرت یا تسبیب امکان پذیر است. نوع منابع مورد استفاده در این پژوهش منابع فقهی، حقوق مدنی، مقالات و کتب مرتبط با حقوق هوش مصنوعی میباشد.</p> https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/142/194