پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 11 12 Conceptual Model of Resilience Policies at the Structural Level of the Political System of the Islamic Republic of Iran in the Second Step of the Islamic Revolution Using Thematic Analysis Method مدل مفهومی سیاست‏های تاب‏آوری سطح ساختاری نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران در گام دوم انقلاب اسلامی با روش تحلیل مضمون 186 205 10.61838/csjlp.6.3.12 FA سیدحسن ابوصالح عضو هیأت علمی دانشگاه ارومیه نجف لک زایی استاد تمام علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم سید محمد حسین هاشمیان دانشیار گروه مدیریت راهبردی دانشگاه باقرالعلوم Journal Article 2024 09 04 <p>Political resilience is an emerging concept that has transitioned from the natural sciences and psychology into the literature of political science and policy studies. Political resilience refers to the continuation of capacity in the face of changes in the political system, understood and shaped through confronting a hostile cultural and political environment. It is distinct from concepts such as stability and resistance, as it focuses on optimizing adaptability and variability due to the political system’s unstable and uncertain environment. This study addresses the question of how and with what policies the political system of the Islamic Republic of Iran in the second step of the Islamic Revolution becomes resilient against internal and external challenges and threats. The study uses a qualitative, normative method, aiming to describe and explain the current state of resilience and its dimensions using a descriptive-analytical approach based on the Three-Branch Model and thematic analysis. By assuming the political system as an organization, a network of themes related to policies is mapped. In response to the main research question, the resilience policies themes are extracted with an emphasis on active interactive relationships between the political system and society at the structural level. Each of the overarching and organizing themes is explained as part of designing the resilience model. The study's findings indicate that at the structural level of the political system, employing resilience mechanisms in public policy formulation, as well as focusing on excellence, monotheistic-centered, and wisdom-centered policies, along with deepening the understanding of leadership's role within the Islamic system, enhances the resilience of the political system of the Islamic Republic of Iran.</p> <p>تاب‎آوری سیاسی از مفاهیم نوظهوری است که از علوم طبیعی و روان‏شناسی وارد ادبیات علوم سیاسی و سیاستی شده است. تاب‎آوری سیاسی، تداوم ظرفیت در برابر تغییرات نظام سیاسی است که از رویارویی با یک محیط فرهنگی و سیاسی متخاصم درک شده، معنا یافته است ومفهومی متمایز از پایداری و مقاومت بوده و به دلیل تمرکز بر وضعیت ناپایدار و عدم قطعیت محیط نظام سیاسی بر بهینه کردن توان تغییرپذیری و انطباق تمرکز دارد. این پژوهش به این پرسش پاسخ می‎دهد که چگونه و با چه سیاست‎هایی نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران در گام دوم انقلاب اسلامی در برابر چالش‎ها و تهدیدهای محیط داخلی و بیرونی تاب‎آور می‎شود. این پژوهش به روش کیفی، هنجاری و به منظور درك وضعیت فعلی به تشریح و تبیین چگونگی مسأله تاب‏آوری و ابعاد آن، با رویکرد توصیفی - تحلیلی در قالب مدل سه‏شاخگی و با استفاده از تحلیل مضمون تدوین شده است. در این پژوهش با مفروض گرفتن نظام سیاسی به مثابه سازمان، شبکه مضامین در زمینه سیاست‎ها ترسیم شده است. در پاسخ به پرسش اصلی این پژوهش، مضامین سیاست‎های تاب‎آوری با تأکید بر مناسبات تعاملی فعال بین نظام سیاسی و جامعه، در بعد ساختاری استخراج شده و هر یک از مضامین فراگیر و سازمان‎دهنده به عنوان بخشی از طراحی مدل تاب‎آوری توضیح داده است. یافته‎های پژوهش نشان می‎دهد که در سطح ساختار نظام سیاسی، استخدام سازوکار تاب‎آوری در تدوین سیاست‎های عمومی و همچنین تعالی محوری و تدوین سیاست‎های توحید‏محور و حکمت‏محور و هم چنین تعمیق ادارک از جایگاه رهبری در نظام اسلامی، عامل تقویت تاب‎آوری نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران است.</p> https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/211/119