پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 در دست انتشار 1406 01 01 Human Rights Dimensions of Security Oversight ابعاد حقوق بشری نظارت امنیتی 1 25 10.61838/csjlp.706 FA مهدی اسلامی نیا گروه حقوق، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران محمد بهادری جهرمی گروه حقوق، دانشکده حقوق دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران بهروز بهبودیان گروه حقوق، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران، Journal Article 1405/01/10 Ensuring the security of individuals in society while observing human rights principles is one of the duties of governance. However, while emphasizing the importance and necessity of this duty, the present study seeks to explain the effect of the role and participation of the people in achieving desirable and sustainable security. Certainly, security that derives from the cooperation, solidarity, and synergy of different social groups with the institutions responsible for security will be sustainable and inviolable. Since there are many commonalities, especially in some important human rights categories such as the right to life, human dignity, the right to freedom, the rights to education and training, and similar matters, between Islamic human rights and what is referred to as universal human rights, despite the foundational and fundamental differences between Islamic human rights and what we believe in as the rights of the nation based on our country’s Constitution, and despite the fact that this issue has become a point of pressure, bargaining, and exploitation by major powers, it is necessary to design a model that includes explanatory, defensive, and offensive approaches for interaction within this framework. Consequently, because human rights and human security focus on a single subject, namely “human dignity,” and on the development of different dimensions of human life, including individual, social, and international dimensions, they have the capacity to overlap with and reinforce one another. Human rights provide the legal and juridical foundations necessary for realizing human security strategies, namely “protection” and “empowerment.” Conversely, by emphasizing the operational dimensions of international human rights instruments, particularly economic, social, and cultural rights, as well as the securitization of certain concerns shared with human rights, human security provides the necessary support for the objectives explicitly stated in international human rights instruments. تأمین امنیت افراد در جامعه با رعایت اصول حقوق بشری از وظایف حاکمیت می باشد. لکن در این تحقیق ضمن اشاره به اهمیت و ضروت این وظیفه قصد تشریح و تأثیر نقش و مشارکت مردم در تحقق امنیت مطلوب و پایدار داریم. قطعاً امنیتی که برگرفته از همراهی ، همدلی و هم افزایی اقشار مختلف جامعه با نهادهای متولی امنیت باشد پایدار و خدشه ناپذیر است. از آنجا که، مشترکات فراوان به ویژه در برخی از مقوله‌های مهم حقوق بشری از جمله حق حیات، کرامت انسانی، حق آزادی، حقوق تعلیم و تربیت و… بین حقوق بشر اسلامی و آنچه که از آن به عنوان حقوق بشر جهانی یاد می شود وجود دارد، علی‌رغم تفاوت‌های مبنایی و بنیادی با حقوق بشر اسلامی و آنچه که ما به عنوان حقوق ملت بر مبنای قانون اساسی کشورمان به آن باور داریم و به رغم اینکه نقطه فشار و چانه زنی و سوء استفاده قدرت‌های بزرگ قرار گرفته، طراحی مدلی که در برگیرنده شیوه های تبیینی، دفاعی و تهاجمی باشد برای تعامل در چارچوب آن ضروری است. در نتیجه حقوق بشر و امنیت انسانی به علت آنکه بر موضوعی واحد، یعنی «کرامت انسانی» و توسعه ابعاد مختلف زندگی بشری اعم از فردی، اجتماعی و بین المللی متمرکز هستند، توانایی همپوشانی و تقویت یکدیگر را دارند. حقوق بشر بسترهای حقوقی و قانونی لازم برای تحقق استراتژی های امنیت انسانی، یعنی «حمایت» و «توانمندسازی» را فراهم می کند و متقابلاً امنیت انسانی با تأکید بر جنبه های عملیاتی اسناد جهانی حقوق بشر، به طور خاص حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و امنیتی سازی، برخی دغدغه های مشترک با حقوق بشر، از اهداف مصرح در اسناد جهانی حقوق بشر حمایت های لازم را به عمل می آورد.

https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/706/394