پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 در دست انتشار 1406 04 01 The Position of Imami Jurisprudential Teachings in the Control and Reduction of Moral Vices جایگاه آموزه‌های فقه امامیه در کنترل و کاهش منکرات اخلاقی 1 18 10.61838/csjlp.722 FA محمد مهدی توفیقیان دانشجوی دکتری، گروه الهیات، فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران فروزان علایی نوین گروه الهیات، فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران محمد حسین توانایی سره دینی گروه علوم قرآن و حدیث، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 1404/11/07 <p>Moral vices are among the social harms that can challenge the ethical and social well-being of society and create conditions that weaken human and religious values. In this regard, Imami jurisprudence, as one of the most significant normative systems in Islamic thought, not only explains individual legal rulings but also possesses substantial capacities for guiding social behavior and preventing the spread of moral vices within society. The main issue addressed in this study is the examination of the role of Imami jurisprudential teachings in controlling and reducing moral vices and the clarification of the effective jurisprudential mechanisms in this regard. The present research was conducted using a descriptive–analytical method based on library resources and jurisprudential texts. The findings indicate that teachings such as enjoining good and forbidding evil (al-amr bi al-ma‘ruf wa al-nahy ‘an al-munkar), the prohibition of assisting in sin, the prohibition of spreading immorality, and certain jurisprudential principles related to preventing corruption and preserving social order constitute some of the most important instruments of Imami jurisprudence for controlling and reducing moral vices. Based on the results of this study, Imami jurisprudence, through the provision of a set of normative principles and legal rules, can play a significant role in strengthening moral values, preventing the expansion of moral vices, and promoting the ethical health of society.</p> <p>منکرات اخلاقی از جمله آسیب‌هایی است که می‌تواند سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه را با چالش مواجه سازد و زمینه تضعیف ارزش‌های انسانی و دینی را فراهم آورد. در این میان، فقه امامیه به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نظام‌های هنجاری در اندیشه اسلامی، علاوه بر تبیین احکام فردی، ظرفیت‌های قابل توجهی برای هدایت رفتارهای اجتماعی و پیشگیری از گسترش منکرات اخلاقی در جامعه دارد. مسئله اصلی این پژوهش بررسی جایگاه آموزه‌های فقه امامیه در کنترل و کاهش منکرات اخلاقی و تبیین سازوکارهای فقهی مؤثر در این زمینه است. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و متون فقهی انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که آموزه‌هایی همچون امر به معروف و نهی از منکر، حرمت اعانه بر اثم، منع اشاعه فحشا و برخی قواعد فقهی مرتبط با دفع مفسده و حفظ نظم اجتماعی، از مهم‌ترین ابزارهای فقه امامیه در کنترل و کاهش منکرات اخلاقی به شمار می‌آیند. بر اساس نتایج این پژوهش، فقه امامیه با ارائه مجموعه‌ای از اصول و قواعد هنجاری می‌تواند نقش مهمی در تقویت ارزش‌های اخلاقی، پیشگیری از گسترش منکرات و ارتقای سلامت اخلاقی جامعه ایفا کند.</p> https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/722/400