پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 در دست انتشار 1406 04 01 Barriers to the Realization of Social Justice and Equality Policies in Afghanistan (2004–2021) موانع تحقق سیاست‌های عدالت و برابری اجتماعی در افغانستان (۱۳۸۳–۱۴۰۰) 1 21 FA کام بخش نیکویی دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. محمد توحیدفام گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علیرضا سلطانی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404 11 15 <p class="BodyStyle" style="text-align: justify; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span lang="EN-GB" style="font-size: 9.0pt; line-height: 115%;">During the two decades following the adoption of the 2004 Constitution, the Afghan government formulated and implemented a range of justice-oriented documents, programs, and policies aimed at social development, poverty reduction, combating discrimination, and the equitable distribution of resources. Nevertheless, the practical realization of social justice and equality encountered extensive structural, institutional, and cultural barriers. Drawing upon an integrated theoretical framework consisting of John Rawls’s theory of justice, Nancy Fraser’s three-dimensional theory of justice, and the historical institutionalist approach, this article examines the obstacles to the implementation of social justice policies in Afghanistan between 2004 and 2021. The study employs a qualitative research design based on thematic analysis of semi-structured interviews conducted with university professors, government officials, and civil society activists. The interview data were coded and analyzed using MAXQDA software. The findings indicate that limited state institutional capacity, concentration of power and administrative corruption, inefficiencies in resource allocation systems, selective enforcement of laws, weak oversight institutions, and the prominent influence of ethnic and identity-based networks constituted the most significant barriers to the realization of social justice. These factors operated in an interconnected and mutually reinforcing manner, hindering the institutionalization of justice within Afghanistan’s governance structure. The article concludes that the realization of social justice requires profound institutional reforms, strengthening the rule of law, redesigning mechanisms for resource distribution, and establishing an inclusive framework for managing identity diversity.</span></p> <p>در دو دهه پس از تصویب قانون اساسی ۱۳۸۲، دولت افغانستان مجموعه‌ای از اسناد، برنامه‌ها و سیاست‌های عدالت‌محور را در حوزه‌های توسعه اجتماعی، کاهش فقر، مبارزه با تبعیض و توزیع عادلانه منابع تدوین و اجرا نمود. با این حال، تحقق عملی عدالت و برابری اجتماعی با موانع ساختاری، نهادی و فرهنگی گسترده‌ای مواجه شد. این مقاله با بهره‌گیری از چارچوب نظری ترکیبی شامل نظریه عدالت جان رالز، نظریه عدالت سه‌بُعدی نانسی فریزر و رهیافت نهادگرایی تاریخی، به تحلیل موانع اجرای سیاست‌های عدالت اجتماعی در افغانستان طی سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۴۰۰ می‌پردازد. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با استادان دانشگاه، کارمندان دولتی و فعالان جامعه مدنی است که با استفاده از نرم‌افزار مکس کیودا کدگذاری و تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که ضعف ظرفیت نهادی دولت، تمرکز قدرت و فساد اداری، ناکارآمدی نظام توزیع منابع، اجرای گزینشی قانون، ضعف نهادهای نظارتی و نقش پررنگ شبکه‌های قومی و هویتی از مهم‌ترین موانع تحقق عدالت اجتماعی بوده‌اند. این عوامل به‌صورت درهم‌تنیده و تقویت‌کننده یکدیگر عمل کرده و مانع نهادینه‌شدن عدالت در ساختار حکمرانی افغانستان شده‌اند. مقاله نتیجه می‌گیرد که تحقق عدالت اجتماعی مستلزم اصلاحات نهادی عمیق، تقویت حاکمیت قانون، بازطراحی سازوکارهای توزیع منابع و ایجاد چارچوبی فراگیر برای مدیریت تنوع هویتی است.</p> https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/738/443