پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 در دست انتشار 1405 10 01 Institutional Analysis of Anti-Administrative Corruption Policymaking in Afghanistan during the Republic Era تحلیل نهادی سیاست‌گذاری مبارزه با فساد اداری در افغانستان (دوره جمهوریت) 1 20 FA همایون صابر امان دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران اکبر اشرفی گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حجت الله درویش پور گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/11/14 Administrative corruption in Afghanistan, particularly during the Republic era, has been one of the fundamental challenges of state-building and governance, with wide-ranging consequences for administrative efficiency, social justice, and political legitimacy. This study aims to analyze anti-administrative corruption policymaking in Afghanistan by examining the concept, types, contributing factors, legal and policy frameworks, responsible institutions, and the policymaking process in this field. The research method is descriptive-analytical, and the subject is analyzed through an integrated theoretical framework based on institutionalism, good governance, public choice theory, and the public policy cycle. The findings indicate that administrative corruption in Afghanistan is a structural and multidimensional phenomenon that has emerged and persisted as a result of weak formal institutions, the dominance of informal relations, defective incentive structures, dependence on foreign aid, and the inefficiency of the governance system. Despite the existence of numerous anti-corruption laws, strategies, and institutions, the gap between formal policies and their practical implementation has prevented the achievement of sustainable outcomes. This study concludes that effective combat against administrative corruption requires fundamental institutional reforms, strengthening the rule of law, increasing accountability, and aligning political interests with public objectives. فساد اداری در افغانستان، به‌ویژه در دوره جمهوریت، به‌عنوان یکی از چالش‌های اساسی دولت‌سازی و حکمرانی، پیامدهای گسترده‌ای در حوزه‌های کارآمدی اداری، عدالت اجتماعی و مشروعیت سیاسی به همراه داشته است. این پژوهش با هدف تحلیل سیاست‌گذاری مبارزه با فساد اداری در افغانستان، به بررسی مفهوم، انواع، عوامل گسترش، چارچوب‌های حقوقی و سیاستی، نهادهای مسئول و فرآیند سیاست‌گذاری در این حوزه می‌پردازد. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر نهادی‌گرایی، حکمرانی خوب، نظریه انتخاب عمومی و چرخه سیاست‌گذاری عمومی، موضوع مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که فساد اداری در افغانستان پدیده‌ای ساختاری و چندبعدی است که در نتیجه ضعف نهادهای رسمی، غلبه روابط غیررسمی، ساختارهای انگیزشی معیوب، وابستگی به کمک‌های خارجی و ناکارآمدی نظام حکمرانی شکل گرفته و تداوم یافته است. علی‌رغم وجود قوانین، استراتژی‌ها و نهادهای متعدد ضد فساد، شکاف میان سیاست‌های رسمی و اجرای عملی آن‌ها، مانع تحقق نتایج پایدار شده است. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که مبارزه مؤثر با فساد اداری مستلزم اصلاحات بنیادین نهادی، تقویت حاکمیت قانون، افزایش پاسخ‌گویی و هم‌راستاسازی منافع سیاسی با اهداف عمومی است.

https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/748/434