دادرسی عادلانه در ایران قبل از اسلام در مقایسه با آموزه های اسلامی

چکیده

دادرسی عادلانه یکی از مفاهیم مهم و کلیدی عدالت در نظام قضایی است که داری ابعاد و مصادیق متعددی است. در خصوص دادرسی عادلانه و ابعاد مختلف آن پژوهش‌های متعددی انجام دشده است. هدف مقاله حاضر بررسی دادرسی عادلانه در ایران قبل از اسلام در مقایسه با آموزه های اسلامی است. مقاله پیش‌رو توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته شده است. یافته‌ها بر این امر دلالت دارد که هم در ایران باستان در دوره حکومت هخامنشیان و به ویژه ساسانیان و هم در آموزه‌های اسلامی، دادرسی عادلانه از اهمیت و تاکید بالایی برخوردار بوده است. الزام قضات به بی طرفی و قضاوت عادلانه و حق اعتراض به رای از مهمترین شواهد دال بر دادرسی عادلانه در ایران قبل از اسلام است. بی طرف قاضی و برابری همگان در برابر قانون، حق داتشن وکیل و حقوق دفاعی متهم نظیر استناد به شهود از مهمترین مصادیق دادرسی عادلانه است که در اسلام مورد تاکید قرار گرفته است. غنی‌ترین منبع اسلامی در این خصوص شاید سیره حضرت علی(ع) است که همواره بر رعایت عدالت در دادرسی تاکید ویژه داشتند و حتی قضات را به نگاه برابر به طرفین دعوا سفارش می‌کرد.