جایگاه حقوقی اصلاحات ۲۰۰۵ کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی (۱۹۸۸) در تأمین امنیت کشتی‌ها

نویسندگان

  • سید علاءالدین سادات رسول گروه حقوق وعلوم سیاسی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم ، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0008-6655-2795
  • مریم مرادی گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران نویسنده مسئول https://orcid.org/0000-0001-7374-2302
  • محسن دیانت گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0002-0660-7503

کلمات کلیدی:

اصلاحات ۲۰۰۵, امنیت دریایی, ایمنی دریانوردی, حقوق بین‌الملل, امنیت حمل ونقل

چکیده

اصلاحات ۲۰۰۵ کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی، نقطه عطفی در تکمیل چارچوب حقوقی بین‌المللی حاکم بر امنیت دریایی محسوب می‌شود. این اصلاحات با تعریف گسترده‌تر اعمال غیرقانونی، از جمله تهدیدات جدید علیه کشتی‌ها و تأسیسات دریایی، و ایجاد مکانیسم‌های هماهنگ کیفری و اجرایی، خلأهای عملی و حقوقی موجود در نسخه ۱۹۸۸ کنوانسیون را مرتفع کرده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که اصلاحات ۲۰۰۵، ضمن تقویت مسئولیت‌های دولت‌ها و افزایش ظرفیت همکاری بین‌المللی، به عنوان ابزاری مؤثر برای پیشگیری و مقابله با تهدیدات دریایی عمل می‌کند، با این حال محدودیت‌هایی همچون تفسیر متفاوت تعاریف حقوقی و ناکارآمدی سازوکارهای اجرایی، همچنان بر تحقق اهداف کنوانسیون اثرگذار است. بر اساس، موفقیت اصلاحات ۲۰۰۵ مستلزم تعمیق هماهنگی بین‌المللی، تصویب قوانین داخلی همسان و ارتقای زیرساخت‌های حقوقی و قضایی کشورهای عضو است. بنابراین، اصلاحات مذکور نه تنها چارچوب حقوقی مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی را مستحکم کرده، بلکه مسیر توسعه حقوق دریایی بین‌المللی و تقویت امنیت حمل و نقل دریایی را نیز هموار می‌سازد.

مراجع

Ardabili, M. A. (2013). General criminal law (Vol. 1). Mizan.

Balkin, R. (2006). The International Maritime Organization and maritime security. Tulane Maritime Law Journal, 30, 1-34.

Burchill, R., White, N. D., & Morris, J. (2015). International conflict and security law. Cambridge University Press.

Garman, T. (2002). International law of the sea: Reconciling the law of piracy and terrorism in the wake of September 11th. Tulane Maritime Law Journal, 27, 257-260.

Halberstam, M. (1988). Terrorism on the high sea: The Achille Lauro, piracy and the IMO Convention on Maritime Safety. American Journal of International Law, 82, 269-310.

Harrington, C. A. (2017). Heightened security: The need to incorporate Articles 3bis(1)(a) and 8bis(5)(e) of the 2015 Draft SUA Protocol into Part VII of the United Nations Convention on the Law of Sea. Pacific Rim Law & Policy Journal, 16, 107-136.

Hodgkinson, S. L., Cook, E., Fighter, T., Fleming, C., Shapiro, J., Mallis, J., Boutella, B., Sarnoski, S., & Noon, G. P. (2006). Challenges to maritime interception operations in the war on terror: Bridging the gap. American University International Law Review, 22, 583-672.

Jesus, J. L. (2013). Protection of foreign ships against piracy and terrorism at sea: Legal aspects. International Journal of Marine and Coastal Law, 18, 363-400.

Momtaz, J. (2013). Combating unlawful acts against the safety of maritime navigation. Foreign Policy, 17(1).

Pipette, J. D. (2008). Building the global maritime security network: A multinational legal structure to combat transnational threats. Naval Law Review, 55, 73-156.

Plant, G. (1990). The Convention for the Suppression of Unlawful Acts Against the Safety of Maritime Navigation. International and Comparative Law Quarterly, 39, 27-56.

Turk, H. (2007). Combating terrorism at sea: The suppression of unlawful acts against the safety of maritime navigation. University of Miami International and Comparative Law Review, 15, 337-368.

دانلودها

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

نحوه استناد به مقاله

سادات رسول س. ع. ., مرادی م., & دیانت م. . (1404). جایگاه حقوقی اصلاحات ۲۰۰۵ کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی (۱۹۸۸) در تأمین امنیت کشتی‌ها. پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست, 7(1), 409-426. https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/view/896