تأثیر صلح بر ارتقای موازین بین‌المللی حقوق بشر

نویسندگان

  • ابراهیم عزیزی یوسفکند گروه حقوق، واحد بین الملل ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران نویسنده https://orcid.org/0009-0002-8500-3878
  • پیمان حکیم زاده خوئی گروه حقوق، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران نویسنده مسئول https://orcid.org/0009-0008-9840-2978
  • حسین موثقی گروه حقوق، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران نویسنده https://orcid.org/0000-0002-6630-8070

کلمات کلیدی:

صلح, حقوق بشر, سازمان ملل متحد, قطعنامه

چکیده

صلح و حقوق بشر از بنیادی‌ترین مفاهیم نظام حقوقی و سیاسی معاصر هستند که رابطه‌ای متقابل و دوسویه با یکدیگر دارند. تحقق کامل حقوق بشر بدون وجود صلح و امنیت پایدار دشوار است و از سوی دیگر، رعایت حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین یکی از مهم‌ترین پیش‌شرط‌های ایجاد و استمرار صلح در سطح ملی و بین‌المللی به شمار می‌رود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با هدف بررسی تأثیر صلح بر ارتقای موازین بین‌المللی حقوق بشر و تبیین رابطه متقابل میان این دو مفهوم انجام شده است. بررسی تحولات حقوق بین‌الملل نشان می‌دهد که مفهوم صلح از برداشت سنتی و منفی، یعنی صرف نبود جنگ و مخاصمه، به برداشت مثبت و گسترده‌ای تحول یافته است که عدالت اجتماعی، برابری، توسعه پایدار، کرامت انسانی، آزادی‌های بنیادین، امنیت انسانی و حاکمیت قانون را نیز در بر می‌گیرد. در همین راستا، اسناد و نهادهای بین‌المللی به‌تدریج حقوق بشر را یکی از عناصر اساسی صلح پایدار تلقی کرده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که وجود صلح زمینه لازم برای تحقق حقوقی مانند حق حیات، آزادی، امنیت، سلامت، آموزش، توسعه و مشارکت اجتماعی و سیاسی را فراهم می‌کند، در حالی که جنگ، خشونت و ناامنی سبب نقض گسترده این حقوق می‌شوند. در مقابل، نقض سیستماتیک حقوق بشر، تبعیض، نابرابری، فقر، سرکوب سیاسی و بی‌عدالتی نیز می‌تواند به بی‌ثباتی، منازعه و تهدید صلح منجر شود. بنابراین، صلح و حقوق بشر دو مؤلفه جدایی‌ناپذیر و تقویت‌کننده یکدیگر هستند و تحقق صلح پایدار مستلزم احترام مؤثر به حقوق بشر، عدالت، توسعه، همکاری بین‌المللی و حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلافات است.

مراجع

Akhoundi, M., & Jahed, M. A. (2012). Global Law: From Theory to Practice with Emphasis on the Globalization of Human Rights. Law Research Quarterly, 14(36), 1-26.

Ali Babaei, A. (2008). Dictionary of International Relations (5 ed.). Institute for Printing and Publication of the Ministry of Foreign Affairs.

Ansari, M., & Seyedinzadeh, M. (2016). Branding Ideas: Sustainable Peace as One of the Principles of the Discourse of the Islamic Revolution. Matin Research Journal, 18(71), 19-40.

Ashrafi, D. (2014). A New Interpretation of International Peace and Security and Its Impact on the Concept of National Sovereignty. Public Law Research Quarterly, 11(42), 83-109.

Askari, P., & Khosravi, Y. (2016). The Necessity and Requirements of Peace Studies from the Perspective of International Law. International Relations Research Quarterly, 1(22), 237-266.

Bigzadeh, E. (2007). The Peacebuilding Commission: A New Achievement within the Structural Reform of the United Nations. Theology and Law Quarterly, Razavi University of Islamic Sciences(10), 13-26.

Bigzadeh, E. (2008). In Pursuit of Sustainable Peace. Specialized Journal of Theology and Law(28), 4-35.

Boutros-Ghali, B. (1993). An Agenda for Peace: Preventive Diplomacy, Peacemaking and Peace-Keeping.

Ebrahim Gol, A. (2008). Developments in United Nations Peacekeeping: Peacekeeping, Peacemaking, and Peacebuilding. Legal Research Journal, 11(47), 225-257.

Falsafi, H. (2022). Perpetual Peace and the Rule of Law. Farhang Nashr-e Now.

Hejazi, A. a.-D., & Solhchi, M. A. (2020). The United Nations Security Council and Its Impact on Establishing International Security and Criminal Justice. Criminal Law Research Quarterly, 9(23), 9-46.

Jafari, F. (2013). Evaluation of the Philosophical and Theoretical Challenges of the International Criminal Court. Globalization Strategic Studies Quarterly, 4, 23-54.

Jafari Langroudi, M. J. (2023). Legal Terminology (37 ed.). Ganj-e Danesh.

Mehrpour, H. (2018). The International Human Rights System. Ettela'at.

Sadatinejad, M., & Sadatinejad, A. (2021). Examining the Development of the Concept of International Peace from the Paradigm of War to Human Rights. Political Science Encyclopedia Quarterly, 2(3), 135-158.

Sadri Afshar, G. (2024). Persian Dictionary (2 ed.). Farhang Moaser.

Sajjadpour, M. K., & Mohammadi, F. (2015). Human Rights and Foreign Policy: Conceptual and Operational Frameworks. Rahbord(63), 244-268.

Simbar, R., & Asadollahi, G. (2015). Human Rights and Institutionalized Global and Regional Negotiations: A Path toward Comprehensive Security. International Relations Research Quarterly, 1(14), 11-30.

Talaei, F., & Pourseid, F. (2013). Examining the Mutual Impact of Human Rights and Peace. Human Rights Journal, 8(1-2), 85-122.

United, N. (2019). The United Nations in Today's World (3 ed.). Abaron.

Ziaei Bigdeli, M. R. (2025). Public International Law (84 ed.). Ganj-e Danesh.

دانلود

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش

شماره

نوع مقاله

مقالات

ارجاع به مقاله

عزیزی یوسفکند ا. .، حکیم زاده خوئی پ.، و موثقی ح. (1406). تأثیر صلح بر ارتقای موازین بین‌المللی حقوق بشر. پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست، 1-22. https://csjlp.org/index.php/csjlp/article/view/888

مقالات مشابه

21-30 از 421

همچنین برای این مقاله می‌توانید شروع جستجوی پیشرفته مقالات مشابه.