زمان معقول در اجرای تعهدات قراردادی در بیع بینالمللی کالا از منظر رویه قضایی کشورهای عضو کنوانسیون بیع بینالمللی کالا
کلمات کلیدی:
کنوانسیون بیع بینالمللی کالا, زمان معقول, معیارهای تشخیص, رویه قضایی, اجرای قراردادچکیده
زمان اجرای تعهدات یکی از عناصر اساسی در تحقق هدف اقتصادی قراردادهای بیع بینالمللی کالا است و تأخیر در انجام تعهد میتواند بر منافع طرفین، ثبات معاملات و امکان استفاده از ضمانتاجراهای قراردادی تأثیر مستقیم بگذارد. کنوانسیون بیع بینالمللی کالا در موارد متعددی به جای تعیین مهلتهای ثابت، از معیار انعطافپذیر «زمان معقول» استفاده کرده است. با این حال، فقدان تعریف صریح و معیار عددی مشخص برای این مفهوم، موجب شده است تشخیص آن در عمل به شرایط هر معامله و ارزیابی محاکم وابسته باشد. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تمرکز بر رویه قضایی کشورهای عضو کنوانسیون، معیارهای مورد استفاده در تعیین زمان معقول را بررسی میکند. یافتهها نشان میدهد که زمان معقول مفهومی ثابت و یکسان نیست و مدت آن بر اساس مجموعهای از عوامل تعیین میشود. ماهیت و فسادپذیری کالا، حجم محموله، پیچیدگی فنی، آشکار یا پنهان بودن عیب، امکان عملی بازرسی، تخصص حرفهای طرفین، هدف اقتصادی قرارداد، آثار تأخیر، امکان تعمیر یا جایگزینی کالا، عرف تجاری و رفتار طرفین از مهمترین عوامل مؤثر بر این ارزیابی هستند. همچنین، میان زمان بازرسی کالا، زمان اعلام عدم مطابقت و زمان اعلام فسخ باید تفکیک قائل شد؛ زیرا هر یک دارای مبدأ، هدف و کارکرد حقوقی متفاوتی است. بررسی آرا نشان میدهد که فوریت را نمیتوان معادل زمان معقول دانست، بلکه اقدام فوری تنها در شرایطی که ماهیت کالا یا وضعیت نقض چنین اقتضایی داشته باشد ضروری است. در مجموع، زمان معقول در کنوانسیون را باید استانداردی عینی اما زمینهمحور دانست که از طریق ارزیابی رفتار مورد انتظار از یک تاجر متعارف در اوضاعواحوال مشابه تعیین میشود.
دانلودها
گاهشمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Iman Motififard (Author); Masoud Shirani (Corresponding author); Reza Soltani (Author)

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.