جرم انگاری رشوه دربخش خصوصی ضرورتها، مبانی، چالشها و روشها
کلمات کلیدی:
رشاء, ارتشاء, کنوانسیون مریدا, بخش خصوصی, اکل مال به باطل, مأمور به خدمت عمومیچکیده
رشوه از مهمترین جلوههای فساد مالی بوده و در اکثر کشور ها جرم انگاری گردیده است. رشوه عمدتا مربوط به بخش دولتی اعم از قضایی و غیر قضایی است. اما ارتشاء خصوصی معضل جدی است که قانونگذار ایران در قوانین جاری کشور به طور کامل با آن برخورد نداشته و با توجه به مقتضیات زمان صرفا به جرم انگاری رشوه خواری برخی از اشخاص بخش خصوصی اشاراتی داشته است. این در حالی است. که کنوانسیونهای بین المللی به ویژه کنوانسیون مریدا که مورد تایید مجمع تشخیص مصلحت نظام قرار گرفته بر جرم انگاری آن تاکید نموده است. علاوه بر آن، باتوجه به مبانی فقهی از جمله اطلاق حرمت رشوه و قاعده التعزیر لکل حرام، جرم انگاری این پدیده شوم منطبق با موازین شرعی می باشد. واضعین لایحه تعزیرات 1401 این خلا را مورد پذیرش قرارداده و به دنبال جرم انگاری این پدیده شوم می باشند. اگر بخواهیم جرم انگاری صحیحی در این زمینه داشته باشیم لازم است اموری از قبیل جایگاه جرم رشوه در بخش خصوصی، ضرورت ها و مبانی جرم انگاری آن، چالشهای فراروی آن و روشهای جرم انگاری رشوه در بخش خصوصی به خوبی تبیین شود. امری که این مقاله متصدی آن می باشد.
مراجع
Afoso, A., & Delbio, P. (2005). Legal Frameworks for Combating Financial Corruption (1st ed.). Research Center of the Islamic Consultative Assembly.
Callmann, R. (1968). The Law of Unfair Competition, Trademarks and Monopolies (3rd ed.).
Farahmandfar, H. (2009). Obligations of the Iranian legislator after accession to the United Nations Convention against Corruption. Agah Scientific Quarterly, 2(7).
Golpayegani, M. R. (1992). Kitab al-Qada. Dar al-Qur'an.
Habibzadeh, M. J. (2000). Bribery from the perspective of Iranian criminal law and jurisprudence. Modarres Journal.
Hajarian, M. H. (2011). Penal Code of the Arab Republic of Egypt (1st ed.). Tarh-e Novin Publications.
Hamdami Khotbeh-Sara, A. (2004). Financial Corruption: Causes, Contexts, and Strategies for Combating It. Institute for Strategic Studies.
Javidi, M., Rahimi, M., & Soleimani, S. (2021). Feasibility of criminalizing bribery and bribe-taking in the private sector based on the foundations of Imamiyyah jurisprudence. Journal of Jurisprudence and Principles, Ferdowsi University of Mashhad(2).
Majlisi, M. B. (1983). Bihar al-Anwar (Vol. 101). Al-Wafa Institute.
Mansourabadi, A. (2021). The concept and examples of officials assigned to public services: A critique of Unification Judgment No. 798. Modern Administrative Law Research Quarterly, 9(3).
Mansourabadi, A., & Riahi, J. (2012). Conceptualizing foundations in legal research. Legal Research Journal(22).
Mir Mohammad Sadeqi, H. (2021). Crimes against the Public Interests of the Country (1st ed.). Mizan Publications.
Moein, M. (1998). Persian Dictionary. University of Tehran Press and Publishing Institute.
Muhaqqiq Karaki, A. (1992). Jami' al-Maqasid fi Sharh al-Qawa'id (1st ed., Vol. 4). Al al-Bayt Publications.
Najafi, M. H. (1996). Jawahir al-Kalam (Vol. 4). Society of Seminary Teachers of Qom.
Nazari Monazzam, M., & Vatankhah, H. (2016). Combating corruption from the perspective of Iranian laws and the international Merida Convention. International Police Studies Quarterly, 6(28).
Nofallah, G. (2015). Bribery in the Private Sector (1st ed.). Majd Publications.
Rouhani, M. S. (1965). Fiqh al-Sadiq.
Saduq, M. i. A. i. B. Q. (2019). Thawab al-A'mal.
Tabarsi, F. i. H. (1994). Majma' al-Bayan fi Tafsir al-Qur'an. A'lami.
Tabatabaei, M. H. (1995). Al-Mizan fi Tafsir al-Qur'an (5th ed.). Islamic Publications Office.
Vaezi, S. M., & Alborzi, Z. (2017). The place of the concept of public services in Iranian law. Administrative Law Quarterly, 4(12).
Yaqouti, E. (2021). Reconsidering the realization of the title of bribery in the private sector from the perspective of jurisprudence and positive law (1st ed.). Pezhvak-e Edalat.
Zabidi, M. M. (1960). Taj al-Arus min Jawahir al-Qamus. Al-Maktabah al-Hayah.
دانلود
چاپ شده
ارسال
بازنگری
پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1404 Ehsan Saleh (Author)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
